Ook de certificering BEI en VIAG van de energiebedrijven kwam in een stroomversnelling. Voorzichtig begonnen in 2011 waren er eind 2012 circa 7.000 certificaathouders. Onder regie van Netbeheer Nederland trekken de energiebedrijven gezamenlijk op en zijn zeer actief op zowel het gas als elektriciteitsvlak. De energiebranche, inclusief de aannemerij ziet de noodzaak van één certificaat als geen ander in. Ondanks deze resultaten hebben we bepaald niet achterover geleund. De 10 jaar oude examenschema’s waren dringend aan herziening toe. In de eerste plaats om ze aan te passen aan de nieuwe versies van NEN 3140 en NEN 3840. Bovendien zijn ze nu ook veel meer gedetailleerd, zodat veel duidelijker is wat er van een kandidaat wordt verwacht.

Daarnaast zijn ze aangepast aan de ervaringen en wensen uit de markt. In de nieuwe opzet wordt een examen voor het verlengen van een certificaat eenvoudiger. Het stukje ‘basis elektrotechnische kennis’ uit de oude schema’s is nu in een aparte basistoets opgenomen. Omdat bij de eerste certificering al is aangetoond dat deze kennis aanwezig is, wordt dit bij hercertificering overgeslagen. Verder is veel werk verzet om het examineren uniform te maken. De vraagstukken van alle examenbureaus zijn nu opgenomen in één centrale itembank. Het maakt dus niet meer uit bij welk bureau examen wordt gedaan. En om met de tijd mee te gaan worden de examens niet meer op papier, maar digitaal afgenomen.

De Raad voor Accreditatie heeft in 2012 weer een audit verricht. En op een perfect moment omdat de beoordeling op de vernieuwde schema’s en op de nieuwe manier van examineren kon worden uitgevoerd. Juist voor het einde van het jaar heeft de Raad ‘groen licht’ gegeven.

Samenwerking

In oktober vorig jaar vierde E-laad zijn driejarig bestaan. De stichting is ontstaan uit een samenwerking van verschillende netbeheerders. Onoph: “We hebben destijds de koppen bij elkaar gestoken, om te werken aan dat wat we nu een ‘oplaadpaal’ noemen. Toen we deze uitontwikkeld hadden zijn we in gesprek gegaan met diverse gemeenten, waar elektrisch vervoer ook een nieuw onderwerp op de agenda was.” De stichting heeft namelijk als opdracht een landelijk dekkend netwerk van oplaadpunten te realiseren.

Gratis

“Tot augustus vorig jaar was het zo dat wanneer je een elektrische auto aanschafte, je er een oplaadpunt bij cadeau kreeg. Daar zijn we mee gestopt omdat het geld op is en zo’n paal een kostbare investering is”, aldus Onoph. De Rijksoverheid vindt dat het plaatsen van oplaadpalen geen taak is van een netbeheerder. De markt zal dit dus moeten overnemen. Caron heeft afgesproken om nog zo’n 600 oplaadpunten aan te sluiten, maar dan moet een andere partij het stokje van de stichting overnemen.

100% veilig

De aansluiting valt nu nog in dezelfde categorie als een huisaansluiting. Monteurs die dit werk nu doen, kunnen straks dus ook gevraagd worden om een oplaadpaal te installeren. De aansluiting gebeurt volgens alle veiligheidseisen die de netbeheerder stelt en wordt uitgevoerd door personen met een Stipel-certificaat op zak. Op de vraag of het opladen zelf wel veilig is antwoordt Onoph overtuigd: “Dat is 100% veilig. Zodra je de zogenaamde ‘mennekes stekker’ bevestigt, moet de paal via een identificatiehandeling contact maken met de auto, en andersom. Als dit in orde is, wordt de auto pas geladen.”

Planning

Gebruik je een verlengsnoer, dan ben je onveilig bezig. Ook als je deze geheel uitrolt. Zelf rijdt Onoph ook in een elektrische auto. “Het vergt wel een goede voorbereiding omdat je wel moet weten waar zich een oplaadpunt bevindt. Ik heb altijd mijn vouwfiets bij me om, als het nodig is, van de oplaadpaal naar mijn afspraak te rijden.” Eind vorig jaar reden er 5.000 elektrische en hybride auto’s rond. Onoph denkt dat het over een jaar of vijf heel normaal is dat we bij de aanschaf van een nieuwe auto een hybride nemen. En zodra de technieken zo verbeterd zijn dat we sneller kunnen laden en langer kunnen rijden, kiezen de meeste mensen voor volledig elektrisch. Maar daar moeten we wellicht nog wel een jaar of 10 op wachten.

Taken

De rol van installatieverantwoordelijke is één van de drie taken die Jan heeft. Omdat hij deze taak onmogelijk in zijn eentje uit kan voeren werkt hij met ‘gedelegeerd installatieverantwoordelijken. “Ik besteed mijn tijd onder andere aan het beantwoorden van vragen over het veilig gebruik van elektriciteit in een bepaalde ruimte, dat kan een tank of een ketel zijn. Vooral als er bijzondere, afwijkende, omstandigheden zijn,” begint Jan. “En ik ben ook verantwoordelijk voor het aanwijsbeleid op een site.”

Balance of consequence

Bij Dow heeft zo’n 60 man een Stipel-certificaat op zak. Jan zorgt ervoor dat de zogenaamde Dow-standaarden geïmplementeerd en nageleefd worden. Bij Dow hanteren ze het ‘Balance of consequence-systeem’, een gedragscorrectiebeleid, dat in houdt dat onveilig werken niet getolereerd wordt. Jan: “Het feit dat personen die onveilig werken of de procedures niet volgen, niet langer welkom zijn op een site, heeft een positieve en preventieve werking.” Binnen Dow, een van oorsprong Amerikaans bedrijf, wordt veel aandacht besteed aan persoonlijke beschermingsmiddelen.

Vlamboog

“In Europa ligt de nadruk veel meer op installaties in plaats van op personen”, gaat Jan door. “Een goed voorbeeld is het onderwerp vlamboog, waar ze in de VS veel aandacht aan schenken. In Europa wordt traditioneel meer gekeken naar het gevaar van elektrocutie, terwijl de brandwonden die ontstaan door een vlamboog nog veel erger leed kunnen veroorzaken.” Deze discussie zorgt ervoor dat Dow, en andere bedrijven met relaties in de VS, hun standaarden aanpassen, en dat Europese bedrijven dit vervolgens ook overnemen. Een goede ontwikkeling vindt Verstraten.

Visie

Jan: “Zelf ben ik ook actief door bijvoorbeeld het schrijven van artikelen over dit onderwerp. En in mijn rol van secretaris bij Kegrob zie ik ook een taak voor mijzelf weggelegd om aandacht te besteden aan dit onderwerp.” Ook voor mensen in het veld heeft Jan een duidelijke visie: richt je niet op wat je weet, maar juist op dat wat je niet weet. De meeste ongevallen gebeuren als medewerkers iets uit proberen. Volgens Verstraten moet je zodra een plan anders loopt dan verwacht stoppen met waar je mee bezig bent. “Ga opnieuw nadenken en pak de werkzaamheden daarna weer op.” Met andere woorden, ‘weet wanneer je moet stoppen’.